EDE - Al ben ik iemand die zegt dat wanneer je met de
normen en moraal van deze tijd terugkijkt naar het verleden, er veel is wat
niet door de beugel kan en het negatieve oordeel dan terugkijkend wel heel
makkelijk is, toch voel je bij een aantal weken in Indonesië wel ongemak en
schaamte. En dat geldt ook wel in het geval van Indische roots. Al ben je daar
zo’n 75 jaar geleden het land uitgegooid of nakomeling van zo iemand.
SCHAAMTE
De schaamte is niet zozeer door het feit van het
kolonialisme. De Indonesiërs relativeren dat zelf enorm. Zij vinden dat de
Hollanders nog iets nagelaten hebben in tegenstelling tot de Japanners die
alles kapotmaakten.
Het zijn de omgangsvormen die het doen. Men is zo correct,
op mensen gericht, niet alleen op bezoekers, maar ook onderling.
ROOD LICHT
Het verkeer is een chaos. In Nederland zou er daardoor een
burgeroorlog ontstaan. In Indonesië is alles gericht op de andere
verkeersdeelnemer. Als die voor kan, gaat die voor, als die kan inhalen dan
mindert het tegemoetkomend verkeer snelheid, kort claxonneren is een
waarschuwing: Ik kom je passeren of let op er komt iemand aan.
Toegegeven een rood licht is geen garantie dat er gestopt
wordt, maar als je moet oversteken dan steek je je hand op en mindert men
vanzelf vaart. En dan gaat het om wegen met talloze scooters en tientallen
auto’s. In Nederland zie je die nooit zo druk.
SPIEGEL
En dan denk je toch weer aan het kolonialisme. Wat heeft men
zich moeten laten welgevallen. Van de VOC-administrateurs, soldaten, de
plantages, het opgelegde belastingsysteem in natura en veel meer. De sultans
werden tegen elkaar uitgespeeld, Prins Diponegoro verraden. Je aankomst
honderden meters tevoren laten merken door hard te schreeuwen, klappen op de
schouder, zelf eten en de ander niks geven, het hakte diep in de ziel, nog meer
dan die afdrachten, denk ik. Dat is wat ik bedoel met die spiegel.
Het was dat Soekarno en Hatta na de oorlog afrekenden met de
communisten en daarom de VS Nederland onder druk zette om Indonesië
onafhankelijk te maken. Binnenkort 75 jaar!
Door René Verhulst, burgemeester van Ede