Een vrouw kan haar ‘mannetje’ best staan

Elke keer wéér moeten vrouwen zich dubbel en dwars bewijzen. En nu deze film. De Dirigent. Een super vertolking van de strijd van een vrouw tegen discriminatie rond 1927.

Vooral vrouwen krijgen de raad: Luister naar je hart en doe wat je wilt doen. Ga ervoor. Er zijn vrouwen geweest die deze raad kost wat het kost hebben uitgevoerd. En dan zou je denken dat deze overwinningen terrein hebben veroverd. Nee een vrouw mag zich nog steeds niet zomaar profileren op functies waar volgens de ‘regels’ een man hoort. Die strijdt hebben vrouwen altijd weer opnieuw moeten voeren.

Helaas, ondanks de bijzondere resultaten weet de maatschappij, let wel de mannen het steeds weer zo te keren dat, vooral leidinggevende functies niet zonder meer ingevuld kunnen worden door een vrouw. Wat in de hoofden van mannen maar niet wil landen is dat ook een vrouw haar ‘mannetje’ kan staan. En wat te zeggen van; De vrouw van een soldaat. Zij moet wanneer haar man weg is haver en goed beschermen. Tijdens de oorlog ook tegen de vijand. Ze moet er voor vechten. Een paar namen van strijdbare dames; Amelia Earhart was pilote, een echte vliegenierster in hart en ziel. Simone Segouin of wel Nicole Minet was een Franse verzetsstrijder tegen de Nazi’s. En in de sport, Kathrine Switzer was de eerste vrouw die de Boston marathon rende maar daar letterlijk werd tegen gehouden. Pas na 5 jaar mochten ook vrouwen aan de start verschijnen. En dan, Aletta Jacobs was de eerste vrouw die aan een universiteit mocht studeren. Dit was in 1871 aan dezelfde Universiteit van Groningen, die nu berispt is voor discriminatie. De zeer begaafde Anna Maria van Schurman 1607 – 1678 heeft ooit wat colleges mogen volgen aan de Universiteit van Utrecht. Ze moest hierbij wel achter een gordijntje zitten, om ervoor te zorgen dat de mannelijke studenten niet werden afgeleid.

Langzaam loopt de filmzaal vol. Gewapend met een flesje en een wijnglas in de ene hand en in de andere een kartonnen bak met de uitgezochte noten en hartige hapjes of een puntzak met zoetigheid. Klaar voor de film

Al vroeg arriveren we bij de bioscoop van ons dorp. Onze film begint over een half uur dus best nog even tijd voor een kop koffie hebben we bedacht. De laatste tijd kwam het er gewoon niet van om naar een film te gaan. Vaak in het weekend kijken we een serie op de TV. Lekker op je eigen bank met wat hapjes. Heerlijk geen reclame. En toch als ik hier zo loop krijg ik spijt dat we dit niet vaker doen. Om ons heen de gezelligheid. De verwachtingsvolle gezichten. Het lijkt erop dat iedereen ruim de tijd heeft genomen om nog even een aanval te doen op de zelfbediening bars met koffie en thee voor een muntje. Flesjes fris en wijn, snoep en noten. Je weet wel die bakken waar je zelf je mix bij elkaar kunt scheppen. Even wegen klaar. Maar ook de bakken popcorn in de maten van klein naar groot ‘vliegen’ bij wijze van spreken over de toonbank. Het hoort er gewoon bij, iets te eten tijdens de film. De dames, duidelijk in de meerderheid vanavond, schuiven gezellig kletsend richting de rij die op hun kaartje vermeld staat. Uit de gesprekken merk ik op dat er zich verschillende dirigentes onder het publiek bevinden. De uitspraken: ” Ha,ha. Jij hier ook collega dirigent,” en “Wie weet kan ik nog iets van haar aanpak gebruiken” spreken voor zich. De film wordt aangekondigd en het wordt stil. De Dirigent

Één ding is zeker een van de mannelijke rollen wordt gespeeld door een vrouw en die staat haar mannetje.

Als ruim twee uur later de aftiteling verschijnt zijn we het er over eens onder de indruk te zijn van het hele verhaal. En hoe het door de acteurs is vertolkt. Petje af. Indrukwekkend van het begin tot het eind. De boodschap is over gekomen. Bij ons dus. Nu nog de ‘rest’. Want dankzij haar grote incasseringsvermogen en haar flinke dosis doorzettingsvermogen kon ze haar grootste wens uitvoeren. Soms tegen de verdrukking in. Helaas, zoals ons nog even wordt vermeld, heeft het geen gewenste navolging gehad. Nog steeds is het resultaat nul voor vrouwen als het om gewaardeerde functies gaat. Zo jammer. Aan de slag maar weer.

Met vriendelijke groet juffrouw Raadgever