
Voorspellingen van stortbuien en donderwolken. De Avond4daagse is deze week gestart. Dit jaar is van 28 mei tot en met 1 juni de week van de Avond4daagse.
Op meer dan 600 locaties wordt er in heel Nederland gelopen. De officiële wandeltochten volgens de regels van De Koninklijke Wandel Bond Nederland, KWBN. In sommige plaatsen kiest men voor drie avonden en/of voor een heel andere datum. Dit zijn de alternatieve wandeltochten. Georganiseerd aan de wandel voor jong en oud.
Ze doen het allemaal voor een medaille sommigen zelfs voor een zilveren- of een gouden
Vier avonden achtereen en elke avond een andere route. Rond zes uur starten de eersten en om een uur of acht zijn de laatsten weer binnen. 5, 10 en 15 kilometer. De wandelaars starten in groepen. In onze plaats in het midden van het land wordt via de scholen de inschrijving geregeld en de groepen samengesteld. Wil je zelfstandig lopen dan is er een inschrijving via een website. Vaak lopen er veel ouders met hun kinderen mee en is er dus geen sprake van bepaalde opstellingsregels.
De wandelaars lopen door elkaar en het is een rommelige groep. Of dat nu zo handig is weet ik niet. Natuurlijk al pratend loop je ongemerkt vast heel wat kilometers weg. Over een bospad of langs de straten van de stad maakt ook veel verschil dacht ik zo. Ergens halverwege de route krijgt, verzorgt door de eigenschool, iedereen wat te drinken. Herkenbaar aan de T-shirts met naam van de school. Al met al een gezellige boel. Naast ouders zijn ook opa’s en oma’s en zelfs honden van de partij. De laatste avond is meestal in kilometers het kortst want aan het einde van de route wachten de niet meelopende familieleden en vrienden de wandelaars op met allerlei presentjes. Zoals puntzakken met snoep, grote nep medailles en bloemen. Het muziekkorps loopt voorop als de groepen het centrum doorlopen terug naar de verzamelplaatsen. De echte medailles, die ’s middags al op de scholen uitgereikt zijn, hangen om de hals. Feest!
Het verschil met mijn herinneringen
In het noorden van het land waren het toen de wandelsport- en sport- of de gymnastiek verenigingen die de inschrijving regelden voor de Avondvierdaagse. Op de verzamelplaats moest iedereen netjes opgesteld in rijen van drie of vier naast elkaar starten. Er waren een of twee begeleiders. De hele groep liep in de maat en er werd heel veel gezongen.
De voorbereidingen waren thuis al begonnen. Wat talkpoeder tegen de blaren, in de Noors wollen sokken en de gympies gingen aan. Aan de binnenkant van de kleding werd een washandje met een veiligheidsspeld vast gezet. Daarin zaten een paar pepermuntjes en een zakdoek. Niks drinken halverwege. Moest je een avond missen dan werd er op de maandagavond van de startweek gelegenheid gegeven om alvast die avond in te halen. Dit moest je van te voren opgeven.
Stempelkaart
Op de route werd er twee keer gestempeld op de groepskaart. De laatste avond werd de start eerder gepland en moest je in de outfit van de vereniging verschijnen. Eerst werden de kilometers gelopen. Dan opstellen in de straten. Elke vereniging in de haar toegewezen straat. Daar ontving elke wandelaar zijn medaille en bos bloemen. Het liefst een hele grote bos die je op de rechterarm moest gedragen. Voorin elke straat stelt een muziekkorps of harmonie zich op. Soms ‘geleend’ van een andere plaats. Verspreid over de hele breedte van de straat gaat het defilé naar het stadhuis en door naar de verzamelplaats waarna iedereen voldaan naar huis gaat.
Elk jaar wachtte ons dan een bakje verse aardbeien met slagroom. Net als bos Duizendschonen bestaande uit vele kleuren. Traditie. Die houden we er nog steeds in. Eerst met de kinderen, nu met de kleinkinderen. Feest!
Er moet heel wat geregeld worden
Wat een verschil dat wel maar het blijft een prestatie voor wandelaars, regelaars en vrijwilligers. Of de vermoeidheid nu eerder toeslaat wanneer je in de maat loopt of lekker in je eigen tempo gezellig kletsend met wie er naast je loopt en met de hond naast je, ik weet het niet. Een ding is zeker. Er moet gelopen worden. En er moet heel wat geregeld worden om alles in goede banen te leiden. De veiligheid wordt door de gemeentes zoveel mogelijk geregeld met verkeersregelaars en EHBO’ers. Gelukkig gaat het meestal zonder problemen, goed. Een extra vermelding er is een plaats in Nederland waar ze dit jaar voor de 74stekeer, weer of geen weer, starten.
Van harte hoop ik dat al die voorspellingen over erg slecht weer nog even niet uitkomen en iedereen de laatste avond veilig met veel feest ‘binnengehaald’ wordt. En een groot dank je wel aan alle regelaars en vrijwilligers die de boel toch maar mooi in de gaten houden.
Met vriendelijke groet juffrouw Raadgever




