EDE - De gemeente Ede blijft vasthouden aan het verbod op
permanente bewoning van recreatiewoningen, ondanks landelijke plannen om dit
onder bepaalde omstandigheden te gedogen. Dit onderwerp werd recent besproken
in de gemeenteraad naar aanleiding van vragen van de VVD. Hoewel de regering
een gedoogbeleid wil overwegen vanwege de woningnood, benadrukt wethouder Peter
de Pater dat dit niet strookt met regionale afspraken, die per gebied sterk
kunnen verschillen.
Intensivering handhaving sinds 2015
Wethouder Karin Bijl informeerde de raad dat de gemeente sinds 2015 strenger
handhaaft op het verbod. Dit gebeurt systematisch, bijvoorbeeld per
vakantiepark, en door te controleren op nieuwe inschrijvingen in de
Basisregistratie Personen (BRP).
Tot nu toe zijn rond de 1250 zaken gestart, waarvan er 1175
zijn afgerond. De aanpak richt zich op het opleggen van dwangsommen, hoewel
daadwerkelijke invordering zelden voorkomt. Dit beleid benadrukt dat de
gemeente Ede waarde hecht aan het onderscheid tussen recreatief en permanent
wonen.
Verdere onderzoeken naar feiten
1. Woningnood als drijvende kracht achter versoepeling
elders:
In Nederland groeit de druk om recreatiewoningen tijdelijk beschikbaar te
stellen voor permanente bewoning vanwege de oplopende woningnood. Gemeenten
verschillen echter sterk in beleid, vaak vanwege regionale woningmarktdynamiek
en afspraken.
2. Praktische handhaving:
Het gebruik van dwangsommen in plaats van boetes is een bewuste keuze, omdat
het bewoners een prikkel geeft om te vertrekken zonder direct financiële
straffen uit te delen. De effectiviteit van deze maatregel in andere regio’s
kan mogelijk inzicht geven in de gevolgen van strikte handhaving versus
gedogen.
3. Vergelijking met andere gemeenten:
Veel gemeenten passen hun beleid aan om permanente bewoning te reguleren, in
plaats van te verbieden, zoals bijvoorbeeld met een tijdelijke woonvergunning.
Het is interessant om te onderzoeken hoe dergelijke regelingen elders
functioneren.
Door Chris Ouboter